Czytanie tabulatury jest rzeczą dziecinnie prostą. Wielu ludzi po raz pierwszy patrząc na tabulatury z przerażeniem stwierdza, że są to jakieś niezrozumiałe zapisy, w rzeczywistości jest całkiem odwrotnie.
Sześć poziomych linii w tabulaturze (ilość linii uzależniona od ilości strun w instrumencie) to nic innego jak reprezentacja strun gitary. Od dołu struny basowe (najgrubsze), na górze wiolinowe (najcieńsze). Najczęściej na początku tabulatury przy każdej linii znajdziemy nazwę struny (z tego możemy również wywnioskować sposób nastrojenia instrumentu).
e|-------------------|
H|-------------------|
G|-------------------|
D|-------------------|
A|-------------------|
E|-------------------|
Przykładowa tabulatura.
Na poziomych liniach nałożone są liczby oraz w niektórych przypadkach znaki specjalne. Liczby są to numery progów, które mają być przykryte zaś znaki to oznaczenie techniki gry.
e|-------------------|
H|-------------------|
G|-------------------|
D|-------------------|
A|--2----------------|
E|-------------------|
Przykład. Uderzamy w przykrytą na drugim progu strunę A.
e|---------------------|
H|---------------------|
G|------4--------------|
D|----4---4------------|
A|--2------------------|
E|---------------------|
Przykład. Uderzamy w przykrytą na drugim progu strunę A, następnie na 4 w D, na 4 w G i ponownie na 4 w G.
e|--2----------------|
H|--3----------------|
G|--2----------------|
D|--0----------------|
A|-------------------|
E|-------------------|
Przykład. Uderzamy jednocześnie w trzy struny (e, H, G, D) przytrzymując każdą na podanym progu (struny D nie przykrywamy, ale uderzamy w nią). W ten sposób gramy akord D.
Jeżeli na danej strunie znajdziemy liczbę 0 to znaczy, że nie przykrywamy tej struny na żadnym progu, ale kostkujemy ją.
Odstępy pomiędzy poszczególnymi numerami progów mogą informują nas o szybkości występowania kolejnych dźwięków po sobie (nie podają nam konkretnych wartości).
Sześć poziomych linii w tabulaturze (ilość linii uzależniona od ilości strun w instrumencie) to nic innego jak reprezentacja strun gitary. Od dołu struny basowe (najgrubsze), na górze wiolinowe (najcieńsze). Najczęściej na początku tabulatury przy każdej linii znajdziemy nazwę struny (z tego możemy również wywnioskować sposób nastrojenia instrumentu).
e|-------------------|
H|-------------------|
G|-------------------|
D|-------------------|
A|-------------------|
E|-------------------|
Przykładowa tabulatura.
Na poziomych liniach nałożone są liczby oraz w niektórych przypadkach znaki specjalne. Liczby są to numery progów, które mają być przykryte zaś znaki to oznaczenie techniki gry.
e|-------------------|
H|-------------------|
G|-------------------|
D|-------------------|
A|--2----------------|
E|-------------------|
Przykład. Uderzamy w przykrytą na drugim progu strunę A.
e|---------------------|
H|---------------------|
G|------4--------------|
D|----4---4------------|
A|--2------------------|
E|---------------------|
Przykład. Uderzamy w przykrytą na drugim progu strunę A, następnie na 4 w D, na 4 w G i ponownie na 4 w G.
e|--2----------------|
H|--3----------------|
G|--2----------------|
D|--0----------------|
A|-------------------|
E|-------------------|
Przykład. Uderzamy jednocześnie w trzy struny (e, H, G, D) przytrzymując każdą na podanym progu (struny D nie przykrywamy, ale uderzamy w nią). W ten sposób gramy akord D.
Jeżeli na danej strunie znajdziemy liczbę 0 to znaczy, że nie przykrywamy tej struny na żadnym progu, ale kostkujemy ją.
Odstępy pomiędzy poszczególnymi numerami progów mogą informują nas o szybkości występowania kolejnych dźwięków po sobie (nie podają nam konkretnych wartości).
Przeszukaj forum, zanim zadasz pytanie które już było.